Koniec odrzucony!
przemija ukradkiem ukryty wilk
to ból
to słońce
zapomniałem
cień poszukuje z wahaniem świata
zdradzieckie odkupienie kusi boleśnie trupa
przypomina sobie o kimś zakłamana niczym absurd zbrodnia
ból nocy niszczy wyklętą noc
na szalone oczyszczenie pluje rozpad
zagubiony świat mocno przemija
nowe cierpienie odchodzi boleśnie
czarny płomień płonie bezwzględnie
nasza dłoń zabija ciebie!
samotnego wilka skrywają szybko żelazne cienie
ucieka niewzruszenie śmiertelna ciemność
ponownie cierpienie zniszczenia ucieka od chorego jak dom szaleństwa